Conclusie

Algemene waardering
In één woord: prachtig! Ik heb de iets vlakkere aanloop vanuit Thonon-les-Bains genomen (in tegenstelling tot de kortere variant via Saint-Gingolph) en het beginstuk is te vergelijken met de Vogezen, maar eens je bij Chevenoz bent, vallen je tanden letterlijk uit je mond. Elke dag opnieuw krijg je prachtige vergezichten. Uiteraard is er heel wat klimwerk aan verbonden, maar de beloning is telkens opnieuw grandioos. Bovendien wandelen op de GR5 een heel pak minder wandelaars dan op bijvoorbeeld de Tour du Mont-Blanc (TMB). Soms krijg je te maken met heel wat dagwandelaars, zoals rond de Col de Bise of de Brévent. De Brévent werd natuurlijk een ontnuchtering, want je waant je in Disneyland. En dat zal zo een tijdje duren omdat je tot een eind voorbij Les Contamines-Montjoie het pad deelt met de honderden TMB’ers. Ik ben door omstandigheden niet zo ver gegaan, hoewel dat initieel wel mijn bedoeling was. Meer daarover kan je in mijn wandelverslagen terugvinden.

Moeilijkheidsgraad
Als je geen fysieke conditie hebt, dan kan de GR5 in de Alpen een marteling worden. Een goede fysieke paraatheid is dus noodzakelijk om vlot over de bergen te geraken. Hoogtevrees vormt een andere factor om rekening mee te houden. Ik heb daar op de tweede dag, aan de Pointe de Pelluaz, en op de zesde dag bij de beklimming van Le Brévent, heel erg last van gehad. Uiteraard zijn er meedere momenten waarop je je niet zo goed voelt, maar die vielen voor mij nog mee. Goed schoeisel en degelijke kleding zijn uiteraard onontbeerlijk.

Bewegwijzering
Niets op aan te merken. Die was uitstekend en de wandeltijden die vermeld worden op de wegwijzers (en in de officiële topogids) komen vaak overeen met de realiteit. Alleen tijdens afdalingen merkte ik dat ik een beetje sneller was dan de opgegeven tijden. Eén keer, op de eerste dag, was ik onoplettend en ben ik een kleine omweg gewandeld.

Beste tijd van het jaar
Afhankelijk van je voorkeuren en of je van veel sneeuw houdt, is de periode van midden juni tot midden september de beste. Daarbuiten zijn de refuges vaak gesloten en kan je dus enkel nog rekenen op je tent of af en toe een hotel in de dorpen of steden die je tegenkomt. Een andere belangrijke factor is de sneeuwval. Die kan makkelijk tot eind juni aanhouden en al eind augustus herbeginnen. Enkel aan de Col de Brévent moest ik vijf meter door een zogenaamde névé (sneeuwveld).

Bij zon en regen…
De bergen zijn in alle weersomstandigheden prachtig. Ik heb zelf twee dagen in regenbuien moeten wandelen. Eerlijk gezegd vond ik dat ook de mooiste wandeldagen. Ik ben dan ook een regenliefhebber. In elk geval moet je in volle zon steeds voldoende drinken. Er zijn beekjes of waterbronnetjes genoeg in het deel Thonon-Les Houches van de GR5. Om van de refuges, buvettes en andere drankgelegenheden nog te zwijgen. Bij regen is het vooral oppassen voor gladheid. Wandelstokken kunnen helpen. Bij laaghangende bewolking of sterke mist is het aangeraden om even te wachten tot de zichtbaarheid beter wordt zodat je niet verloren loopt.

Tent of refuge
Ik was van plan mijn tent aan refuges op te slaan, maar na een harde inspanning was het net iets makkelijker om in een refuge of op hotel te slapen, wat ik dan ook gedaan heb. Ik had op het einde van de zware wandeldagen eigenlijk weinig zin om de tent nog op te zetten, al duurt dat maar 5 minuten. Toch overweeg ik om tijdens een volgende tocht op de GR5 enkel op het gebruik van de tent te rekenen. Zeker omdat de refuges die je moet delen met de TMB’ers snel vol kunnen zitten.