02: Aywaille-Hamoir (11/02/18)

Voor deze bijna 32 kilometer stippelde ik voor de Hiking in Belgium-groep een route via de GR571 en de GR57 uit, tussen Aywaille en Hamoir. Eerst ging het van Aywaille westwaarts langs de ruïnes van het Château d’Amblève. De afdaling naar Martinerive werd, in de modderige omstandigheden, een glijpartij zonder veel erg.

Na de oversteek van de Amblève wachtte ons een stevige klim naar een oude steengroeve, alvorens het Bois de Bougneuse Hé te ronden. Vanaf het kruis dicht bij de heuveltop heb je ook nog een geweldig zicht op Aywaille in de diepte. Terwijl we ons een weg banen naar het pietluttige Chambralles stijgt in de verte luidruchtig motorgeronk op, dat steeds dichter komt. Het blijkt een kolonne quads te zijn die ons even later kruist. Met Oneux in het vizier, kunnen we links en rechts van ons de sporen van nog tal van andere verlaten steengroeven herkennen. Een blik op de kaart leert ons dat er binnen een straal van 10 kilometer enkele tientallen steengroeven zijn, of waren.

In Oneux houden we aan het droge dorpsfonteintje halt voor een lunchpauze. Na ruim een half uur strekken we onze benen weer en gaat het verder. We dalen af naar Pont de Scay, waar de Amblève en de Ourthe samenvloeien.

De Pic Napoleon biedt ons wat later een mooi zicht op de Ourthevallei. Ik let onvoldoende op en merk dat we aan de Roches Noires de GR57 in de verkeerde richting volgen. Maar geen paniek, want ik laat ons groepje gewoon doorwandelen alsof er niets aan de hand is. Wat verder draait de GR in westelijke richting en nadien laat ik de groep gewoon rechtdoor langs het dorpje Mont wandelen om uiteindelijk aan de Ferme du Raideux (een heel mooi gebouwencomplex met een hele geschiedenis) uit te komen en terug op het juiste pad te zitten. Weliswaar hebben we Comblain-au-Pont niet doorkruist en hebben we ons een afdaling en klim bespaard.

Na de Ferme du Raideux gaat de GR57 door de bossen van Comblain. Voor we het bos verlaten komen we nog twee gedenkstenen van de Tweede Wereldoorlog tegen. De ene eerst het verzet van enkele bewoners, versterkt door Russische krijgsgevangen, op het einde van de Duitse bezetting in deze contreien. Het andere gaat over de eerste dagen van de oorlog in het Westen en de eerste Belgische verzetsstrijder die hier gesneuveld is.

Wat later pas ik onvoldoende op en sla mijn enkel om op het oneven terrein na het gehucht “Au Soleil”. Normaliter heb ik van een omgeslagen enkel niet veel last, maar nu doet het best wel pijn. Ik zet echter door, want ik moet de groep tot aan onze eindbestemming in Hamoir brengen.

Ik verbijt de pijn, maar plots merk ik dat ik toch niet meer sneller kan en uiteindelijk moet ik na de oversteek van de Ourthe bij Comblain-la-Tour vertragen en moet de groep lossen. De korte klim in het Bois de la Fortune, kort voor Xhignesse, doet mijn enkel geen goed. Nadien gaat het op de vlakke ondergrond al beter en kan ik er een iets steviger tempo op nahouden. Een deel van de groep is iets té enthousiast en slaat een GR-teken over bij de oversteek van de Ourthe via de spoorwegbrug, voor Hamoir. Ik kan ze nog net op tijd terugroepen. In elk geval zouden ze op hetzelfde punt uitgekomen zijn mits een extra kilometer wandelen.

Moe maar voldaan komen we tenslotte in Hamoir aan, na ongeveer 6 uur wandelen. Ondanks de lange afstand hield de groep zich kranig!

Routekaart: